Քրոնիկական հայմորիտով տառապող հիվանդները գիտեն, թե ինչքան արագ է սովորական հարբուխը վերածվում հայմորիտի։ Պարզվում է, որ այն կարելի է բուժել սովորական սև թեյի օգնությամբ։
Դա անելու համար պետք է վերցնել 1 թ․գ․ մեղր, 1 թ․գ․ էվկալիպտի ոգեթուրմ, որը կարելի է գնել դեղատանը, և 1 թ․գ․ սև թեյի թունդ եփուկ։ Բոլոր բաղադրիչները լավ խառնել և օրը երեք անգամ կաթեցնել քթանցքների մեջ։ Չափաբաժինը պետք է կազմի կաթոցիչի մոտավորապես կեսը։
Բուժումը պետք է տևի երեք օրից ոչ պակաս, սակայն թեթևացում կզգացվի ընդամենը 2-3 կաթեցումից հետո։ Կաթիլները պետք է կիրառել այն պահին, երբ հարբուխը դեռևս հայմորիտ չի դարձել։
Ցանկացած ժողովրդական միջոց օգտագործելուց առաջ խորհրդակցեք բժշկի հետ։
Հաճախ չափից շատ ուտելուց հետո ենք միայն հասկանում, թե որքան ենք ծանրաբեռնել ստամոքսը: Իսկ ինչպե՞ս բեռնաթափել ստամոքսն ու ազատվել ծանրության զգացողությունից:
Երբ զգում եք, որ մարսողական համակարգի վիճակը վատացել է, և այլևս չեք կարողանում մարսել ուտելիքներն այնպես, ինչպես նախկինում, ապա ժամանակն է վերականգնել այս անչափ կարևոր համակարգի աշխատանքը:
Մարսողական համակարգը վերականգնել կօգնեն՝
1. Բանանը- Բանանը դյուրամարս միրգ է, որը չի ծանրաբեռնի ստամոքսն ու կլավացնի ստամոքսի աշխատանքը: Կալիումի և ներծծվող բջջանյութի մեծ քանակության շնորհիվ՝ բանանը կարգավորում է մարսողական համակարգի ֆունկցիան:
2. Նարնջի հյութ- Քանի որ հաճախ ստամոքսի խանգարումներն ի հայտ են գալիս անհրաժեշտ թթուների բացակայության արդյունքում, ապա բնական թթուները, որոնք առկա են նարնջի բաղադրության մեջ, ստամոքսի բուժման հրաշալի միջոց կարող են հանդիսանալ: Եթե որոշել եք բուժել ստամոքսը նարնջի հյութի միջոցով, ապա այն պետք է խմել ուտելուց առաջ և չխառնել ածխաջրերի հետ, սա կարող է հանգեցնել գազերի առաջացման:
3. Համեմունքներ- Չնայած ստամոքսի խանգարման դեպքում այնքան էլ հաճելի չեն համեմունքների հոտերը, այնուամենայնիվ, կծու համեմունքները կարող են օգնել: Օրինակ, քիմիոն օգտագործեք, այն խթանում է լեղիի արտազատումը, որն էլ իր հերթին՝ ակտիվացնում է մարսողությունը:
4. Բրինձ- Բրինձը ստամոքսի համար թեթև կերակուր է, բացի այդ՝ այն քիչ բջջանյութ է պարունակում, ինչի շնորհիվ էլ բրինձը դյուրամարս է:
5. Տնական քացախ- Քացախը լավացնում է մարսողությունն ու հանգստացնում է ստամոքսի ծակոցները: Մեկ բաժակ ջրի մեջ խառնեք 1 ճաշի գդալ քացախ և 1 ճաշի գդալ մեղր ու խմեք խառնուրդը: Սա կվերականգնի ստամոքսի նորմալ ֆունկցիան:
Հոգեբանը կարող է անհրաժեշտ լինել կամայական մարդու, անկախ սեռից, տարիքից, ընտանեկան և սոցիալական վիճակից: Գոյություն ունեն հոգեբանին դիմելու երկու հիմնական սկզբունքներ:
Առաջին սկզբունքը՝ դա ծանր կյանքի իրավիճակների հետ կապված սուր վիճակներն են: Սովորաբար դա որոշակի ոչ անսովոր վիճակներն են, որոնց մարդը պատրաստ չի եղել, չի իմացել թե ինչպես դրանց հակազդի, և երբ որ դրանք տեղի են ունեցել, չի կարողացել ինքնուրույն վերակառուցվել և շարունակել նորմալ ապրել:
Դրանք հաճախ նեգատիվ իրադարձություններ են (մահ, բաժանություն, բռնություն, անցանկալի հղիություն և այլն): Սակայն կարող են լինել նաև պօզիտիո իրադարձություններ (երեխայի ծնունդ, նոր պաշտոն, մեկնում և այլն), որի ժամանակ մարդը ունենա նույն անցանկալի արդյունքը: Այս դեպքերում, հոգեբանը օգնում է ավելի արդյունավետ, մինիմալ կորուստներով և արագ հաղթահարել կյանքի դժվարությունները քան դա կանի մարդը առանց կողմնակի օգնության:
Երկրորդ սկզբունքը՝ դա այսպես կոչված խրոնիկական վիճակներն են: Սկզբունքայնորեն, սրանք նախքինում տեղ գտած սուր իրավիճակների հետևանքներն են: Կարծես թե ամեն ինչ արդեն անցել է և մենք համակերպվել ենք, սակայն ինչ-որ բան անընդհատ խանգարում է այժմյան կյանքին և ցավոտ հիշեցնում իր մասին: Իհարկե ժամանակը բուժում է, բայց ոչ միշտ արդյունավետ և որակով, և հաճախ շատ երկար: Կոտրված ձեռքը կկպչի նույնիսկ առանց բժշկի օգնության, սակայն ճի՞շտ կկպչի և կաշխաըի՞ արդյոք:
Խրոնիկական վիճակների ժամանակ՝ դպրոցում, ուսուցչի կողմից հասցված վիրավորանքը, կարող է հետագայում դառնալ ղեկավարության հետ կոնֆլիկտի պատճառ, իսկ բաժանությունը դառնալ հակադարձ սեռի հետ այժմյան փոխհարաբերությունների անհաջողության պատճառ: Իհարկե հաճախակի դա գիտակցվում է: Մարդը ուղղակի զգում է անբավարարվածություն կյանքում՝ հարաբերությունները փչանում են, աշխատանքը չի ստացվում և ընդհանրապես մշտական թախիծը և հոգնածությունը ուղեկցում են նրան կյանքում: Այսպիսի դեպքերում, հոգեբանը կարող է օգնել անցյալում թողնել խանգարող իրադարձությունները, ճշգրտել "Ժամանակ բժշկի բուժման" հետևանքները: Այսպիսի աշխատանքը ավելի երկարատև է, քանզի ցավագին վերապրումները մակերեսային չեն, այլ ծածկված են հարմարվողականության շերտերով:
Ամբողջ ասածից կարելի է հետևություն անել, որ հոգեբանը անհրաժեշտ է բոլորին և ամենուրեք, սակայն դա այսպես չէ: Իհարկե բոլորի կյանքում էլ լինում են դժվար շրջաններ, սակայն վերապրում են նրանք տարբեր ձևով:
Հոգեբանը անհրաժեշտ է այն ժամանակ, երբ կազմված իրավիճակը խանգարում է նորմալ ապրել, աշխատել և հանգստանալ: